کتاب مبانی سازمان و مدیریت منتشر شد

کتاب مبانی سازمان و مدیریت منتشر شد

نویسنده : مهرداد تاوتلی

پیشگفتار :

از قدیم الایام انسان ها برای چرخه حیات و كنار آمدن با پدیده ها ، مبادرت به تأسیس و گسترش سازمان ها كرده اند تا از طریق آن بتوانند اهداف و نیازهای خود را محقق سازند . با وجود پیشرفت های عظیم اخیر در عرصه های مختلف انسان ها همچنان مهره های اصلی سازمان را تشكیل می دهند به طوری كه موفقیت سازمان ها در جهت تحقق اهدافشان وابسته به نحوه نگرش آنان نسبت به انسان و چگونگی به كارگیری این نیروهاست . با پیدایش دانش روابط انسانی روشن شد نظریه كلاسیك ها كه فرد را تنها از جنبه اقتصادی، مهم می دانستند و كارگران را همانند ماشین هایی می پنداشتند كه بایستی از نیروی آنها به عنوان یك انرژی مكانیكی در جهت بالا بردن سطح تولید استفاده نمود، دیگر اهمیت چندانی ندارد و نمی تواند اثری در افزایش بازدهی كار و بالا بردن سطح تولید سازمان ها داشته باشد بلكه از طریق دانش روابط انسانی است كه می توان دریافت چه عواملی در چگونگی رفتار سازمانی افراد، مؤثرند و می توانند در كاهش یا افزایش بازدهی و تولید اثر بگذارد. جلب نظر افراد و مشارکت آنها در تعیین اهداف ، برنامه ها و خط مشی ها روحیه افراد را تقویت میکند و آنان را به اجرای برنامه ها و تحقق اهداف متعهد میسازد و عالی ترین شکل مدیریت مشارکت جویانه مدیریت مبتنی بر هدف است . نهضت روابط انسانی در اثر پیشرفتها و تحولات سیاسی ، اجتماعی و فرهنگی پدید آمده است و تئوریهای آن پاسخی برای شرایط و مطلوبهای زمان بود . جنبشهای بزرگ سیاسی ـ اجتماعی تجارب حاصل از بحران بزرگ اقتصادی و نیاز به امنیت شغلی و اتحادیه گرایی توجه مدیریت را به حقوق كارگر جلب نمود . فرض اساسی تئوری روابط انسانی این است كه جنبه های اجتماعی و روانی كارگر به عنوان فرد و گروه كاری او باید مورد تأكید قرار گیرد . با توجه به مفروضات آن، تعریفی كه نئوكلاسیك از سازمان ارائه می دهد عبارتست از: «مجموعه گروههای انسانی كه اهداف مشتركی دارند.» شناسائی نحوه فعالیت گروهها و رفتار فرد در داخل گروه مستلزم بهره گیری از علوم رفتاری است. بدین ترتیب بررسی سازمان در چهار چوب علوم رفتاری موجب شد كه ابعاد تازه ای به تئوری ، مفاهیم و متدلوژی تحقیقات سازمانی افزوده شود. خلاصه این كه مطالعات و بررسی های روابط انسانی ثابت كرد كه سازمانها علاوه بر جنبه اقتصادی دارای جنبه های اجتماعی و احساسی نیز هستند .

جهانی سازی ، فن آوری های جدید ، تجارت جهانی ، اطلاع رسانی گسترده از راه اینترنت و ماهواره ، تحولات سیاسی واجتماعی ، فرهنگی و اقتصادی در سطح بین المللی تاثیر بسیار شگرفی را بر صنعت گردشگری داشته است . این دگرگونی های گسترده و سریع که روز به روز نیز به گونه ای فزاینده در حال توسعه است ، مهارت های نوینی را برای مدیریت بخش گردشگری و ارتباط با جهانگردان می طلبد و ضرورت آموزش حرفه ای نیروی انسانی شاغل در صنعت گردشگری را دو چندان می کند . امروزه انواع خدمات و تولیدات مورد نیاز جامعه و مردم در کشورهای مختلف به وسیله سازمانهای گوناگون فراهم و اداره می شوند . هر سازمانی با انجام دادن وظایف تخصصی و ویژه خود بدنبال اهداف عام یا خاصی می باشد تا بتواند عامل تحقق مردم و جامعه باشد . این هدفها و وظایف بسیار دشوارتر و پیچیده تر از آن می باشند که به وسیله یک فرد یا گروه کوچک تحقق پذیر باشند . از این رو گردش و گردشگری ، وابسته به سازمانها و پیشرفت و بقای جامعه ، تابع کار وعملکرد موثر آنهاست . یکی از چالش های اصلی مدیران گردشگری در قرن ۲۱ ، یافتن شیوه هایی برای پایداری و با کیفیت تر کردن اشتغال در گردشگری است . فن چند – مهارتی بودن ( یک شخص چندین نقش را بر عهده می گیرد ) یکی از ابزارهایی است که تا حدودی برای حل مسائل جذب نیرو ، توسعه پیدا کرده است . این فن نیازمند آموزش و سیاست هایی است که ارزش کارفرما را بیشتر می کند و مجموعه مهارت های کارکنان را شکل می دهد. در تعریف سازمان آمده است : هماهنگی معقول تعدادی از افراد که از طریق تقسیم وظایف و برقراری روابط منظم و منطقی ، برای تحقق هدف یا به منظور مشترکی به طور مستمر ، فعالیت می کنند . و فالت در ۱۹۲۴ مدیریت را اینگونه تعریف کرد : هنر انجام دادن کار به وسیله دیگران . به کار گیری مفهوم سرمایه انسانی در سازمان و مدیریت آن رویکری جامع به کارکنان و سازمان است . این مفهوم بیان می دارد که افراد منابع فناپذیری نیستند که به آسانی بتوان آنها را جذب کرد و در صورت عدم نیاز ، جایگرین کرد . نو آوری ، کارتیمی و توانمند سازی سازمان نقش مهمی در مدیریت اثر بخش ایفاء می کند متصدیان و کارگزاران گردشگری علاقه ویژه ای به مفهوم توانمند سازی دارند ؛ این مفهوم بیانگر قادر ساختن کارکنان یک سازمان گردشگری به کنترل و فائق آمدن بر شرایطی است که در محیط های تعامل انسانی به وجود می آید . مدیریت در توانمند سازی ویژگی مثبتی برای سازمان گردشگری است ، زیرا با توجه به ارتباطات بین انسانی در بحث گردشگری دلبستگی عاطفی و توانایی آنان را برای مدیریت برخوردهای خدماتی افزایش می دهد و حسی از تعلق به سازمان را درآنها ایجاد می کند .

مهرداد تاوتلی

بهار ۱۳۹۴

 IMG_0611

برچسب‌ها:

دیدگاه خود را بنویسید